Kasım'da İzmir

26 Kasım 2013, Izmir 

Yağmur, bi dolu yağıyo..
Hatta bi dolu, bi yağmur, bi yağmur, bi dolu yağıyo 
Bol, bereketli, ama sakin, yumuşak yağan yağmurlar diliyorum 
Amaaa, gün fırtınalı olsa bile ..........

"Fırtınanın gücü ne olursa olsun, eğer yağmura saygın varsa; seni bekleyen bir gökkuşağı mutlaka vardır."

- Alfred CAPUS

Yeni Yıla girerken ....

30-12-2013

Her gelen yeni yıla ne de çok şey yükleriz... 
Oysa aslında her gün, yeni bir başlangıçtır biliriz...
Hep, "sevgiye-saygıya-en çok da sağlığa razıyız" deriz de ..
Farkına bile varmayız, yaşarken 
Ne de çok şey istemişiz  

Ben gerçekten de önce tümmm sevdiklerim ve kendim için sağlık, 
Sonra sevgi-huzur-neşe ve kahkahanın hep bizimle olduğu bir yıl diliyorum...
Ve bu yıl yitirdiğimiz pek çok canı sevgiyle anıyorum, nur içinde uyusunlar  

Havai fişeklerin değil, ampullerin patlamalarıyla gireceğimiz, gerçek ışığa kavuşacağımız aydınlık ve huzur dolu bir yıl olur umarım... Hepimiz için.... 
Sevgiyle canlar

"Hayat değişir Avea'yla"... Cidden :)

7 Mart, 2014 Izmir 

Sloganı, "Hayat değişir Avea'yla"...

Evet... Cidden değişti.... 
Artık, evimin her istediim bölümünde telefonla konuşma genişliği yok mesela...
Bu da, hayatıma bir heyecan getirdi tabii... 
O ne öz güvendi o öylee? Her istediin yerde kaykıl-konuş... Yok ööle yağma....
Şimdi öyle mi ya????
"Acaba burdan çeker mi, yok olmadı koşşşşş balkona"... 
Owww.... Müthiş adrenalinnnnn...
Ayrıca elde telefon, o odadan bu salona boyna koşturduum için, spor da yapmış oluyorum... 
Bu da iyi bişi... Şimdiden bi kaç yüz gr kilo verdim  
Yok yok... İyi ki geçtim Avea'ya yav.... Valla bak... 
Hayatıma renk geldi ...

Bostanlı Balıkçı Barınağında Denize düştümmm ...

Telefonu denize düşürme sezonunu açtık anasını satim...

Sadece telefon düşse iyi gene...Telefon, cüzdan, anahtarlar, kartlar, vs vs vs ile birlikte, boynuma takılı olan çantamın içindeydi..
Yani anlatabildim mi?  
DENİZE BEN DÜŞTÜMMMMM !!!!!!

Dün tekneye binmek için kullandığımız pasarellanın bağı, tekneden kurtuldu. Hem de ben tam ortasındayken..
Ne olduğunu anlamadan, daha doğrusu anlayarak ama inanamayarak, tekneye bir adım kalmışken, yavaş çekim, Bostanlı'nın o temiz sularına gömüldüm ... ( :( ) Dipteki bir kaç saniye çok korktum. "Ya yukarı çıkamazsam" diye düşündüm. Üzerimdeki mont-kot pantolon-bot-çanta vs, iyice ağırlaşmıştı. Ama nasıl olduğunu anlamadan suyun yüzüne çıkmıştım. ... 
İki kolumdan onlarca kişi asıldı ..Ve ben pantona, kolumda çantam, gözümde güneş gözlüğüm olduğu halde, düştüğüm gibi çıkartıldım :) 

Bu arada, Körfez suyu Mart ayı sıcaklığı = süper.. 

Denize girme sezonunu da açtım bu vesileyle hayırlısı…:)

Bir önceki telefonumu da 3 Mart 2013'te aynı yerde düşürmüştüm.

 Ama o çantamdan, tekil olarak düşmüştü  Bu sefer kendimi aştım epey :)

24-03-2014
Arkadaşlarım mesaide, ben evde .. :/ 

Hani işteyken aramızda konuşuruz ya bazen, "şimdi evde olmak vardı, bilmem kaça kadar uyurdum" ya da işte "kafamı dinlerdim-alırdım kitabımı,geçerdim koltuğa" vs vs
Yok arkadaş yaa... Sağlıklı olalım, işimize gidelim...
Denize düştüğümde, sağ salim yukarı çıkartıldığım için şükretmiş ve sıcağı sıcağına anlamamıştım.. İki gündür, tüm kaslarımın, tüm organlarımın yerini ayrı ayrı hissediyorum... Sağlam bi dayak yemiş gibiyim.
Yani bugün, evde dinleniyorum..

Bu arada, Facebook'ta denize düştüğümü yazdıktan sonra gelen yorumlardan bazıları o kadar güldürdü ki beni, buraya yazmam gerek :)

-Seneye el ele atlayın geleneksel hale gelsin:) (Geçen ay da eşim düşmüştü :D )

-geçmişler olsun yav:)cemre gibi olmuşsun baharda  :))

- Taam biliyos;Teknen var ama,Doğaya saygılı biri olarak Karpuz Kabuunu beklemeni dilerdim şahsen.,Tam ''çokk geçmiş olsun''dicem; bi gülme geliyo  enişteminen birbirinise Felak / Nas filan okuyun olmassa  öperim kuzumm <3

İlk Yelken seyrimiz

 (Aşağıdaki taslağı oluşturalı, bir yıl olmuş... Ve nedense yayınlamayı unutmuşum...
Bir yıldır yazmıyorum demek ki..... 
Belki de bir kaç dostuma söylemeliyim artık, bir Blog'um olduğunu... 
Belki onlar takip ediyorlar diye, yazmak zorunda hissederim kendimi :) 

22-Mart-2013

Yarın ilk yelken seyrimize çıkacağız.. Uzak olarak yani... Kısa bir gezinti yapmıştık on on beş gün kadar önce... Fakat bu, 4 saat sürecek ve gittiğimiz yerde demirleyip teknede geceleyip ertesi gün öğlen tekrar demir alıp dönmek üzere yapılacak bir seyir..Urla yakınlarındaki bir adaya yolculuk..5-6 tekne birlikte gidilecek.. Ve itiraf etmeliyim ki, ben..biraz korkuyorum  Bu benim ilk yelken seyrim olacak..ve Hakan da kısa seyirleri saymazsak ilk kez uzun bir yelken yolculuğunda kaptanlık yapacak  Yelken aç-topla..oldukça güç işler bunlar... Ve hava da çok sıcak değil malum... Bizim teknede Hakan-oğlum ve ben olacağız... Ve diğer teknedekilerin eşleri yok... Seyirdeki tek kadın ben olacağım yani ...Bakalım..Hayırlısı .....
     
Bugün, 23 Mart 2013 Cumartesi..
Ailecek yelkenle ilk seyrimizi yaptık.uzun ve biraz sıkıntılı bir yolculuk oldu.çünkü yolu yarılayamadan, rüzgar tamamen durdu.kalan yolu motorla devam ettik.ve akşam saat sekiz gibi, urla alman adasına (yassıcaada) vardık. evde yapıp götürdüğümüz köfteleri pişirip yedik.. öyle yorulmuşuz ki saat on bir olmadan yatmıştık. en son ne zaman bu saatte yattım, hatırlamıyorum :) Oğlum salon kısmında, biz yatak odamızda yattık...hafif hafif sallandığımız için, ilk başta uyuyamayacağımdan korktum ama, kısa sürede uykuya dalmıştım.
sabah saat sekiz sularında, harika, günlük güneşlik bir hava ve göl gibi bir denize uyandık. 4 tekne yan yana bağlanıp kahvaltı ettik.bu sabahı yaşamak, dünkü tüm sıkıntılara değdi. ama kısa sürdü. yol uzun olduğu için, fazla oyalanmadan dönüş yoluna koyulduk..
Saat 10.40 ta, tam yola çıkmak üzere motoru çalıştırdık, vites kolu arıza yaptı. Ne ileri ne geri hareket etti..yan teknelerden de geldiler falan tamir etmeye çalıştılar.Yalnız olsaydık işimiz zordu ve bir kez daha, ekip olarak seyre çıkmakta büyük fayda olduğunu, yaşayarak gördük :)
Dönüşte, sırf motorla geldik çünkü zerre kadar rüzgar yoktu..tam üçte barınaktaydık... hemen bir yorgunluk çayı demledik ve tekne komşularımızla içtik. eve gelişimiz akşam yediyi buldu.bu arada alnım-burnum yanaklarım kıpkırmızı olmuş güneşten.. hakan ve oğlanın da öyle :) kendimi aynda görmemle irkilmem bir oldu.. :) Dönüş işleri, gidişten zor tabii..çantaların boşalması-feci şekilde dağınık bıraktığımız mutfağın ve evin toplanması vs derken duşa girmem epey gecikti ve yorgunluktan kendimizi yatağa zor attık..Bu arada, teknede başım dönmedi diye sevinirken, karaya ayak basmamla baş dönmem yavaş yavaş başladı, sonra artarak devam etti. Öyle ki, evde iş yaparken sallanan bir teknedeymişim gibiydim. Midem de bulanmaya başladı.. Hemen betaserc içtim ve yattım..
Yorucu ama harika bir hafta sonuydu..Darısı başka güzel hafta sonlarına ...