İnsan bazen, öyle, durup dururken,
bi şeye, bi yere geç kalmış, ya da çook erken gelmiş de, daha o geç kaldığını sandığı şey ortada bile yokken kalkıp gitmiş ve onu orda unutmuş gibi hissediyor. Evet anlamsız. Tamam herkes böyle hissetmeyebilir. En azından ben böyle hissediyorum :)
Bi şeyler olmuş, ama ben kaçırmışım;
Bi şeyler olmuş, ama o sırada ben orada yokmuşum;
Bi de; ben, "o bi şeyler" olurken ordaymışım da, görmemişim, ona dokunmadan geçip gitmişim. ..
Bu, yetişememekten daha da kötü hissettiriyor.
Kaçırmamışım yani.
Aksine. .
Tam da içinden geçmiş. .. Ama
Görmemiş. .
Görsem de ilgilenmemiş,
Yok saymış,
Ya da heep "bakarız sonra bi ara" demişim. .
Okunması gereken yığınla roman, öykü, şiir;
Dinlenmesi gereken yığınla müzik, ekol, grup,
İzlenmesi gereken yığınla film. .
Gidilip görülmesi gereken yığınla yer. .. vs vs vs
Ben neredeydim sahi??
Tüm bunlar (en azından bazıları) geçip giderken önümden ardımdan,
ben nereye bakıyordum ? ?
Şimdi, hangisinden başlayacağım? ?
Neresinden tutacağım, bunca hızla "kaçarken" bütün bunlar..
Anlatabildim mi bilmem ki :)
İşte...
Öyle. ...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder